Blokhut in het bos

Het duurde oh zo lang om eindelijk onze lening te krijgen, maar toen we die eenmaal ondertekend hadden in November vorig jaar kon de pret beginnen!!! Al heel snel kwamen de bouwvakkers de fundering leggen. Ondertussen moesten wij een oprijlaan aanleggen zodat de vrachtwagens naar de plek van het huis konden komen. Allemaal zo gebeurt! Eindelijk zagen we wat gebeuren op het land. Voor kerst in December werd al het hout ook al afgeleverd, en ze zouden binnen een paar weekjes gaan beginnen. Maar toen.. eerst een paar weken af en aan onder -10!! Een temperatuur die in het zuiden niet bekend is.. maarja een paar weekjes achter op schema, geen probleem toch? Maar de vreselijke vrieskou werd vervolgd met een record aan regenbuien, waardoor de grond zo modderig was geworden dat ze het hout niet naar de bouwplaats konden brengen.

Maar na veel geduld, konden de bouwvakkers na bijna 3 maanden eindelijk verder!! En oh wat gaat dat snel!!

In 1 dag lag de vloer er in

Dag 2 stond er al een halve muur

Dag 3

Dag 4 hadden we bezoek

Dag 5 was er een tornado in cullman en een hagelstorm met hagel zo groot als een softbal! Veel schade door het gebied heen, vele huizen verwoest, maar wij waren gespaard gelukkig, onze muurtjes stonden nog overeind.

Dag 6 stond bijna de hele eerste verdieping in elkaar!! Ik heb in gedachten alles al ingericht!!

Nu een paar daagjes in Atlanta werken, ik kan niet wachten om te zien hoe ver ze zijn als ik zaterdag weer thuis kom.

Advertisements

Gewoon in het Nederlands

Ik was jaren terug een blog begonnen zodat mijn ouders alles konden bijhouden terwijl ik hier in Amerika woonde. Er was nog geen Skype of Whatsapp dus bellen kon maar 1 keer per week, niet meer dan 30 minuten. Wat raar om dat nu zo te bedenken, ik bel mijn moeder nu dagelijks, vaak heb ik niet eens wat te vertellen.

Ik lag vanochtend op bed en dacht, dit jaar is mijn 9de (eigenlijk 10e als ik 1 jaar als uitwisselings student meetel) in Amerika. Ik wordt hier altijd veel gevraagd over de Nederlandse cultuur, maar ik wordt nu meer gevraagd over de Amerikaanse cultuur, dus ik dacht, ik draai het even om, ik ga in het Nederlands bloggen!

Wel vreemd dat ik hier nu al zo lang woon, terwijl ik het gevoel heb of ik hier vorig jaar pas naar verhuisd ben. Inmiddels in 2 staten gewoond, maar ik ben nu wel gesetteld in Alabama, in een klein dorpje, met mijn man, 2 honden en een konijn.

Kinderen hoeven we niet, wat in Nederland verder niet zo’n probleem is, maar hier in het zuiden vinden mensen dat maar vreemd. De meeste mensen hier trouwen gelijk na de middelbare school en nemen dan meteen kinderen. In Nederland zijn de mensen daar wat later mee tegenwoordig. Op school heb je hier zoveel sporten en gedoe, dat alle avonden en weekenden gevuld zijn met honkbal, football en geld inzamelingen. Vreselijk lijkt dat me! Zo belachelijk vroeg op, op een zaterdag om in rotweer een spelletje te zien. En fanatiek dat ze hier zijn!! Poe poe, zelfs een wedstrijdje van 4 jarige mag niet verloren worden. Ik vind het wel grappig om af en toe te kijken, maar ik slaap liever lekker uit op mijn zaterdag. Maarja, genoeg daarover.

Ondertussen zijn de Olympische spelen en ik wordt door iedereen gevraagd of iedereen in Nederland zo kan schaatsen. Ja tuurlijk, net zoals iedereen hier in Amerika zo kan snowboarden als Shaun White 😉 Geweldig dat het kleine landje op dit moment nummer 1 staat met medailles!! Ik heb snel een oranje shirt opgezocht en draag het trots. Leuk om voor 2 landen te kunnen juichen en trots zijn.

Nou mensen ik maak mijn berichtje niet te lang! Bye bye 😊